سلام! چطورین؟!خوبین؟ چه خبرا؟

اول از همه تولد آبانی ها رو تبریک بگم ،چه اونایی که گذشته، چه اونایی که خواهد گذشت..از اول ماه که یه خبرایی تو اونور بود(که مثل اینکه تولد خود مستر ادمین بوده)..بعد تولد دختر خوبمون آ.گ بود، 4ام آبان هم که تولد محمدرضا شاه و خواهر دوقلوش اشرف بود، یه شایعاتی هم شده بود دال بر اینکه 5شنبه تولد عمو محمود بوده...جمعه هم که تولد حضرت علی بن موسی الرضا بود و یکی از بچه های پیش ما خانوم آ.ش...تو این هفته و هفته ی آینده هم تولد خانوم ها گ.ی ، ن.ط ، ن.م هست... به همه تبریک میگیم...

سلام! چطورین؟چه خبرا؟ E! پوستتون کندن؟؟ آخیییی! اشکال نداره، یه ضرب المثل قدیمی هست که میگه این دو سال رو خوووب درس بخون تا بری دانشگاه، بعد که رفتی دانشگاه هم دوباره باید درس بخونی

بگذریم...این چند هفته رو با صفای بسیار زیادی سپری کردیم... درس پرسیدن های خانوم اهوازیان، امتحان فیزیک های معروف خانوم نجفی، برنامه های صبحگاه بسیار زیبا،...

اهوازیان رو که کلا بیخیال، من اسمش هم که میاد طپش قلب میگیرم ولی عجب امتحان فیزیکی بودااا...5تا سوال، 10 نمره...یه مشت مسئله ی عجق وجق، خلاصه مد نمره ی کلاس 7 بود...اماااا برنامه های صبحگاه بسیار دلپذیری داشتیم...روز اول همه در حال خوش و بش بودن، میگفتن، میخندیدن، یه دفعه یک صحنه ای دیدیم که همه ی ما رو از تعجب به این حالت در اورد خانوم ه.ه که معرف حضورتون هست، ایشون دست هاشون رو به حالت دعا گرفته بودن، و داشتن دعای فرج میخوندن...ما رو بگو خشک شده بودیم!! خوبه دیگه، بچه ها بزرگ میشن، عوض میشن، حتما این دختر خانوم گلمون هم مسیر زندگیش رو پیدا کرده و قدم در راه گذاشته تا به کمال برسه(ر.ک دین و زندگی اول)...البته خوب چند روز بعد وقتی ایشون رو در حال صجبت کردن با موبایل و خنده های ناز (!!!) کردن دیدیم، فهمیدیم اشتباه در موردشون فکر کردیم و ایشون اصلا قدم در راه نذاشتن!

خانوم طالب زاده هم که همچنان دنبال نماینده ی بسیج، قرآن، سرود، نمایش، تئاتر، هنر های تجسمی، ملیله دوزی، قلاب بافی و ... هست.

و اما...خانوم صحرایی امسال بلا شده... مچ میگیره(به قول بچه ها "نه ایییطور!")...چندی پیش یکی از بچه ها(که اون بیچاره برای اینکه خانوم صحرایی ابروهاش رو نبینه داشته موهاش رو میریخته رو ابروهاش)رو میبینه بعد با حالتی که از گرفتن مچ طرف مشعوف و در حال خنده ی شیطانیه، میگه عزیزممم! موهات رو نریز رو ابروهات، که ابروهات معلوم باشن!![میگم بلا شده دیگه..] خانوم عظیمی هم توصیه های بهداشتی مخصوصش رو همچنان داره ادامه میده، چند وقت پیش سر صف گفت: «بچه ها، لطفا مانتوهاتون کوتاه نباشه، تنگ نباشه، دکمه ی پایین مانتوتون هم خیلی بالا نباشه...»، دیروز هم داشت در مورد در پشتی صحبت میکرد، گفت در پشتی رو باز کردیم، چون در زمان تعطیلی مدارس کوچه خیلی توش تجمع میشه و به جز شما بیشتر جمعیت رو پسرا تشکیل میدن...حالا اینجا منظور از بیشتر چی بود خدا میدونه، خوب یا دخترن یا پسر، بین این دو تا نداریم که

نکته ی بسیار جالب این هفته های اخیر کلاس آمار ما بود با آقای مشک بوجلسه ی اول ایشون در حالی وارد شدن که تعدادی از بچه ها مشغول نواختن آهنگ بودن، عده ای هم داشتن میگفتن: «همگی بگید اوفی اوفی!!!ا بالاییا شدین اوکی؟» مستر مشکبو با این حالت وارد شد...اولش ما همه فکر کردیم این دبیر یه کلاس دیگس، همه همونجور نشسته بودن، یکی دو نفر گفتن ببخشید، دیدیم اومد توووو، کیفشو گذاشت رو میز...تازه دو ریالی همه افتاد که بعلهههه ایشون دبیرمون هستن!آقای مشک...بو....!!تا نیم ساعت اول کلاس همه سرخ بودن از خجالت(البته کلی هم خندیدیماااا)...نکته ی مورد توجه دیگه این بود که ایشون شباهت عجیبی به برادران بسیجی داشتن...ریشش، مدل حرف زدنش، حتی زنگ موبایلش(تو مایه های از کرخه تا راین)....هرکی که از رو درس میخوند بش میگفت سپاس گزارم خانوم عزیز...از شما متشکرم خانوم محترم...ما ترکیده بودیم از خنده

امروزم نوبت صف سوما بود...ما که وارد مدرسه شدیم، سه نفر بودیم از سه تا کلاس مختلف، خانوم عظیمی دم در بود، گفت برنامه ی صف نوبت کلاس شماست؟؟ ما همه: نههههه! بعد خانوم صحرایی اومد بالا، هی میرفت تو هر کلاس، میگفت امروز نوبت شماست؟ همه میگفتن نه! خلاصه این شد که برنامه ی صف سوما لغو شد کلابسیار فاز داد!!

ورود شاهدی ها رو هم به عمارت سه طبقه و خفنشون تبریک میگیم... خانوم احتشام زاده دبیر هنر راهنمایی هم کتابشون رو چاپ کردن با اسم یه مثقال لبخند...محام داره، برین بخرین، قشنگ نوشته

همین دیگه...این غریبه هی میگه کم آپ میکنی...خوب خبرا زیاد نیستن!

بای بای

به به !‌سلام!‌چطورین؟خوفین؟

دلم برای اینجا تنگ شده بود...البته اونجا هم خیلی خوب بودااا...ولی خوب دیگه وطن من اینجاست...اینجا بزرگ شدم...اونجا احساس غربت میکردم!اونجا امکاناتش بیشتر بود، خوشگل تر بود، اسمش باکلاس تر بود(سمپادکیدز)...ولی خوب چه کنیم که هیچ جا خونه ی خود آدم نمیشه...خلاصه این شد که تصمیم گرفتم هم اینور باشم هم اونور...

انقدر اینور اونور گفتم یاد اونور افتادم...یه سری کلاسهای مجازی تاسیس شده اونجا که افتخار دادن به من و یکی از مدرساشون من هستم...البته جناب استاد دکتر اسکل منت گذاشتند و از بنده برای همکاری دعوت کردند و من هم فرمایش ایشان را پذیرفتم...باشد که شما هم چیزی بیاموزید...به اونور برید و این مطلب پربار(از علم و دانش و ...) رو بخونید..خلاصه...خیلی وقتتون رو نگیرم که زودتر برید به علم و دانشتون بیفزایید!!

انشاالله تعالی مقوله ی جابه جایی مدرسه در دست منتفی شدن هست...در این شبهای عزیز دست از دعا برندارید...توی این شبها میتونید بدون غم و ناراحتی دعا کنید...برای آخرت خودتون هم یکم توشه جمع کنید تو راه گشنه نمونید

آهای تویی که با دوست دخترت رفته بودی کافی شاپ با طعم تمشک!(به من چه؟خودتون تو نظرا گفته بودین!!) توبه کن! خدا تو را میبخشد!!

صدای ملکوتی اذان هم که به گوش میرسه از مسجد پرفیض محله...

ببخشید دیگه این مدلی شد آپ امروز...تو این چند شب عزیز تلویزیون همش از این چیزا میذاشت(ماهواره هم که حرام است اندر حرام!!!)

خوب دیگه...مثله همیشه...قربونتون برم! بای بای!(یواشکی سبز هم باشید البته)

به به ! سلام! چطورین؟ چه خبرا؟؟ دلم تنگ شده بود واستون! هم از نظر مسافتی دور بودم هم نت نیومدم ولی جای شما بسیار بسیار خالی بود، خیلی خوش گذشت(مخصوصا کلاردشت)

جمعه 9/5/88 ساعت 10:30 صبح ار خونه حرکت کردیم به مقصد تهران!طرفای ساعت 12 بود فکر کنم که رسیدیم به معمولان(تا اونجا که میدونم یه جاییه قبل از خرم آباد) ولی چشمتون روز بد نبینه...ترافیکی بووووووووووود که بیا و ببین...همین جور میگذشت ولی دریغ از 1سانتی متر که ماشینا تکون بخورن! به لطف خداوند منان ما 5-4 ساعت تو ترافیک اونجا گیر کرده بودیم!حالا مردم باحال بودن...یکی اومده میگه تظاهرات شدهیکی دیگه گفت راننده کامیون ها تحصن کردن حرکت نمی کنن!حالا همه ی اینا کنار اون موج نا امیدی رو تصور کنین! 5 ساعت بدون یک ذره تغییر...بالاخره ساعت 4-3:30 بود که از این شهر طلسم شده خارج شدیم و دیدیم که یه راننده کامیون خر!! معلوم نبود واسه چی؟ زده بود تو دیوار تونل، تمام بار گندمش هم ریخته بود روی زمین...ما که دیر حرکت کردیم از اهواز ولی گفتن از ساعت 8 راه بسته بوده!!!خلاصه ما ساعت 1:30 شب رسیدیم تهران!!

از شنبه تفریحات شروع شدن! نزدیک یه سال بود که همه میگفتن بیاین لاست(LOST) ببینین ما فکر میکردیم قشنگ نیست..ولی چون بسیار بیکار بودیم همراه با خاله زاده های عزیز تصمیم به دیدن LOST گرفتیم و طوری ادامه دادیم که دیگه جیغ و داد مامان و خاله و مامان بزرگ و اینا درومدمن هارلی رو خیلی دوست دارماز همه جاش هم باحال تر صدای اون یاروئه که میگه: previously on Lost (عنوان هم مشخصه که بسیار جوگیر شدیم)

یه روز هم رفتیم موزه ی جواهرات که من از کودکی دوست داشتم برم، ولی هر سال به دلایلی لغو میشد!بسیار موزه ی باحالی بود، از هرچی کاخ و موزه تا حالا رفته بودم جالب تر بود! 90% جواهرات اونجا هم مال این مهدعلیا ی خیانت کار بودن، از انگلستان و روسیه و ... . یه چیز باحال هم اینکه تاج فتحعلی شاه 4کیلو بوده..بیچاره آرتروز گرفته..

شمال هم بهترین قسمت مسافرت بود...تو راه از همش باحال تر بود، جاده ی چالوس که همش سبز و خرمه، ما هم که همه طرفداره دولت سبز...صحنه های واقعا دیدنی ای رو از دست دادین...اول راه با بیرون اوردن انگشت به شکل V از پنجره شروع شد!بعد کم کم روبان و شال سبز هم اضافه شد! بعد دیدیم یکی خیار از پنجره اورده بیرونخلاصه..دیگه انقدر همه کم اوردن بطری دلستر لیمویی و CDسبز و شاخ و برگ درخت هم از پنجره میوردن بیرون!

کلاردشت هم که توووووپ بود! هوا عالـــــی! خنـــــک! هر روز بارون نم نم بود..2 بار هم رفتیم کوه اونم خیلی خوش گذشت...جای همه بسیــــار خالی بود!من تقریبا هر سال دارم میرم کلاردشت هیچ سالی هواش به این خوبی نبود...

راستــــی خجالت بکشین! تهران هنوز جنبش سبز ادامه داره، هرشب ساعت 10 تنها صدایی که به گوش میرسه هرجا که باشی صدای الله اکبره...اما اینجا، همه مثه ماست نشستن...من اکباتان بودم، اونجا خوب شهرکه، هر ساختمون 10 طبقه هست حداقل،حالا فکر کنین ساعت 10 شب همه جا ساکت میشد، از 2-3 تا ساختمون 10 طبقه صدای الله اکبر میومد...احساس غرور بسیاری کردم(البته فقط الله اکبر نبود...یه تعدادی شعار هم بود،که وب جای گفتنشون نیست..بعد ممکنه ما رو هم به جرم شعار نوشتن توی وبلاگ و ارسال 50 تا mail به دوستانمون بندازن زندان، شکنجه کنن..واسه حجاریان و نبوی و شریعتی دعا کنید...)

ســبـــز باشید!!!

قـــــربــــــــونـــــتـــــــون برم! بای بای!